نفت خام

نفت خام یک فرآورده نفتی است که به طور طبیعی متشکل از ذخایر هیدروکربن و سایر مواد آلی و نوعی سوخت فسیلی است. نفت خام برای تولید محصولات قابل استفاده از جمله بنزین، گازوئیل و انواع دیگر پتروشیمی ها تصفیه می شود. این یک منبع غیر قابل تجدید است. به این معنی که نمی توان آن را به طور طبیعی با سرعتی که ما مصرف می کنیم جایگزین کرد و بنابراین، یک منبع محدود است.
نفت خام منبع طبیعی خامی است که از زمین استخراج و به محصولاتی مانند بنزین، سوخت جت و سایر فرآورده های نفتی تصفیه می شود.
نفت خام یک کالای جهانی است که دربازارهای سراسرجهان هم به صورت نفت نقطه‌ای و هم از طریق قراردادهای مشتقات، تجارت میشود.
بسیاری از اقتصاد دان‌ها نفت خام را به عنوان مهمترین کالای جهان می‌دانند زیرا در حال حاضر منبع اصلی تولید انرژی است.
نفت خام معمولاً از طریق حفاری و از جایی درکنار سایر منابع زیر زمینی بدست میاید. مانند گاز طبیعی که سبک تر است، بنابراین بالاتر از نفت خام قرار دارد و آب شور که غلیظ تر است و در زیر فرو می رود.
اگرچه اغلب به آن طلای سیاه می گویند، اما روغن خام دارای محدوده‌ای از گرانروی است و بسته به ترکیب هیدروکربن آن می تواند از سیاه تا زرد تغییر رنگ دهد. تقطیر، اولین مرحله در تصفیه میباشد و فرآیندی است که در آن روغن گرم شده و به اجزای مختلف جدا می شود.
نفت: همچنین به عنوان نفت خام و روغن شناخته می شود، مایعی است به رنگ طبیعی و مایل به زرد که در تشکیلات زمین شناسی در زیر سطح زمین یافت می شود. این ماده معمولاً به انواع مختلف سوخت تصفیه می‌شود. اجزای نفت با استفاده از روشی به نام تقطیر کسری، یعنی جداسازی مخلوط مایع به کسری که در نقطه جوش با استفاده از تقطیر، متفاوت هستند. به طور معمول با استفاده از یک ستون تقسیم، از هم جدا می شوند. این ماده از هیدروکربنهای طبیعی و دارای وزنهای مختلف مولکولی تشکیل شده و ممکن است حاوی ترکیبات آلی متفرقه باشد. نام نفت، هم روغن خام فرآوری نشده طبیعی و هم فرآورده‌های نفتی که از نفت خام تصفیه و تشکیل شده‌اند را پوشش می‌دهد. هنگامی که مقادیر زیادی از ارگانیسم های مرده، عمدتا زئوپلانکتون‌ها و جلبک‌ها، در زیر سنگ های رسوبی دفن می شوند، یک سوخت فسیلی و نفت ایجاد می شود. نفت: بیشتر با حفاری بازیافت شده است. حفاری پس از مطالعات زمین شناسی ساختاری، تجزیه و تحلیل حوضه رسوبی و خصوصیات مخزن انجام می شود. پیشرفت های اخیر در فن آوری‌ها همچنین منجر به بهره برداری از ذخایر غیرمتعارف دیگر مانند ماسه های نفتی و شیل های نفتی شده است. پس از استخراج، روغن تصفیه شده به راحتی با تقطیر به محصولات بی شماری جهت استفاده مستقیم یا استفاده در ساخت، مانند بنزین، گازوئیل و نفت سفید تا آسفالت و معرفهای شیمیایی که برای ساخت پلاستیک، سموم دفع آفات و داروسازی استفاده می شود، جدا می شود. در ساخت انواع مختلف مواد از نفت استفاده می شود.
تخمین زده می شود که از نفت جهان روزانه حدود 100 میلیون بشکه مصرف می کند. تولید نفت می‌تواند بسیار سودآور باشد و برای توسعه اقتصادی در قرن بیستم مهم بود، به طوری که برخی از کشورها، به اصطلاح کشورهای نفتی، به دلیل کنترل تولید نفت، قدرت اقتصادی و بین المللی قابل توجهی را به دست آوردند.
بهره برداری از نفت دارای پیامدهای منفی زیست محیطی و اجتماعی است. از همه مهمتر استخراج، تصفیه و سوزاندن سوخت های نفتی مقادیر زیادی گازهای گلخانه‌ای آزاد می کند، بنابراین نفت یکی از عوامل اصلی تغییرات آب و هوایی است. بعلاوه بخشهایی از صنعت نفت، علم و سیاستهایی را که هدف آن جلوگیری از بحران آب و هوا بود به طور فعال سرکوب کردند. از دیگر اثرات منفی زیست محیطی می توان به تأثیرات زیست محیطی اکتشاف و بهره برداری از ذخایر نفتی مانند نشت نفت و آلودگی آب و هوا در مکانها اشاره و استفاده کرد. همه این تأثیرات زیست محیطی پیامدهای مستقیم سلامتی برای انسان دارد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *